Barwny film odwracalny · Eksperymentalny
Cinefotocolor
Dwubarwne kino Hiszpanii początku lat 50.
An orange to blue-green palette over a faint yellow tint on a flamenco scene. A model inspired by the process, not a reproduction. Original vs Ashigrain.
W skrócie
- Wskaźnik ekspozycji
- 8
- Światło dzienne
- Wprowadzenie
- 1948
- Wycofany
- Proces
- Cinefotocolor two-colour print in one emulsion layer (tartrazine yellow, first record iron-toned blue, second record mordanted and dyed with a basic red)
- Kopiowany na
- Materiał odwracalny, oglądany bezpośrednio
O filmie
Cinefotocolor był procesem dwubarwnym opracowanym przez Daniela Aragonésa Puiga w laboratoriach Cinefoto w Barcelonie i wprowadzonym we Francji jako Realcolor.
Aragonés opatentował go w Hiszpanii w latach 1946–1949, a proces kopiowania otrzymał też w 1952 roku patent US 2,597,820. Pierwszy film fabularny w Cinefotocolor, En un rincón de España, nakręcono w 1948 roku kamerą Debrie Super Parvo, która prowadziła jeden negatyw panchromatyczny z prędkością 48 klatek na sekundę za naprzemiennymi filtrami niebieskozielonym i czerwonopomarańczowym, więc szybki ruch zostawiał czerwone i niebieskie obwódki. Późniejsza wersja dzieliła światło półprzepuszczalnym pryzmatem na dwa czarno-białe negatywy 35 mm przy 24 klatkach na sekundę; Cinefoto miało dwie takie kamery. Kopie wykonywano na zwykłym czarno-białym pozytywie: jeden wyciąg tonowano żelazem na błękit pruski, drugi zaprawiano i barwiono zasadowym barwnikiem czerwonym, a kąpiel tartrazynowa dodawała żółte podbarwienie, które można było dobrać dla każdej kopii. Korzystało z niego osiemnaście z trzydziestu pięciu hiszpańskich filmów fabularnych zrealizowanych w całości lub częściowo w kolorze w latach 1948–1954, w tym musicale ludowe z Paquitą Rico i Lolą Flores, a Doña Francisquita i Duende y misterio del flamenco były jego największymi sukcesami. Bardzo niska czułość i niestabilne kąpiele sprawiały, że kopie znacznie różniły się między sobą, a ostatnim filmem wprowadzonym w tym procesie był Tres eran tres z 1954 roku. Filmoteca Española odrestaurowała Duende y misterio del flamenco w 1989 roku, a nad wartościami barwnymi nowych kopii z 1990 roku czuwał sam Aragonés.
Źródła tej historii
- El Cinefotocolor: técnica, filmografía, análisis (PhD thesis, Universidad Carlos III de Madrid, 2016), Miguel Ángel Herrero Herrezuelo
- Cinefotocolor (Santiago Aguilar), Film Atlas (FIAF / George Eastman Museum)
- Cinefotocolor, Timeline of Historical Film Colors
- US Patent 2,597,820: Process for obtaining colored copies of cinematographic films (1952), Daniel Aragonés Puig
Charakter obrazu
Cinefotocolor był hiszpańskim procesem dwubarwnym stosowanym w filmach fabularnych w latach 1948–1954, kopiowanym na czarno-białym pozytywie, który tonowano, barwiono i podbarwiano na żółto. Wersja Ashigrain to oznaczony zamiennik, model inspirowany procesem, a nie jego reprodukcja. Należy spodziewać się palety od pomarańczy po niebieską zieleń na tle delikatnego żółtego podbarwienia.






Najlepsze zastosowania
- Hiszpańskie musicale ludowe i dramaty kostiumowe
- Sceny flamenco i występów scenicznych
- Dwubarwny pastisz z połowy wieku
Porównaj filmy kamerowe
Nauka i źródła


Dwubarwny model inspirowany procesem, a nie reprodukcja Cinefotocolor. Nie istnieje żaden pomiar krzywej, czułości ani barwnika, więc każda krzywa jest generowana z nazwanych założeń, prowadzonych patentem, rozprawą doktorską i opisem archiwalnym; MTF przejęto z Kodak Vision3 50D, a ziarno z Kodak Ektachrome 100D.
Krzywe odpowiedzi i podstawy modelu
Porównaj dane producenta z odpowiedzią Ashigrain na tych samych osiach. Krzywe pokazują kalibrację modelu do źródeł; nie potwierdzają zgodności z obrazem zarejestrowanym na filmie.
Odpowiedź charakterystyczna
Ziarnistość RMS
Zmienność gęstości (σD). Tam, gdzie karta katalogowa podaje jedną wartość ziarna, odpowiedź poza tym punktem jest przybliżeniem.
| Kanał | Gęstość | σD według karty katalogowej | σD modelu |
|---|---|---|---|
| R | 0.3 | 0.0078 | 0.007666 |
| G | 0.3 | 0.005511 | 0.0054 |
| B | 0.3 | 0.009647 | 0.009628 |
| R | 0.6 | 0.014312 | 0.014066 |
| G | 0.6 | 0.011207 | 0.010982 |
| B | 0.6 | 0.022254 | 0.022209 |
| R | 1 | 0.022954 | 0.02256 |
| G | 1 | 0.019265 | 0.018878 |
| B | 1 | 0.038149 | 0.038073 |
| R | 1.5 | 0.029592 | 0.029083 |
| G | 1.5 | 0.028175 | 0.027608 |
| B | 1.5 | 0.059424 | 0.059306 |
| R | 2 | 0.030736 | 0.030207 |
| G | 2 | 0.033158 | 0.032492 |
Ograniczenia modelu
Te obrazy pokazują działanie modelu filmu. Odpowiedź widmowa, oświetlenie i warunki oglądania zawierają przybliżenia, a halacja, poświata, rozmiar ziarna, niestabilność i migotanie nie są w pełni zmierzone dla każdego filmu. Rzeczywiste ujęcie zależy też od wywołania i ustawień kopiowania.
- To dwubarwny model inspirowany Cinefotocolor, a nie odtworzenie oryginalnego procesu.
- W źródłach nie ma krzywej charakterystycznej, czułości spektralnej, widma barwnika, MTF ani pomiaru ziarna Cinefotocolor. Każda krzywa jest generowana z nazwanych założeń, prowadzonych patentem, rozprawą doktorską i opisem archiwalnym.
- Model prowadzi oba wyciągi w ścieżce trójwarstwowej: warstwa niebieska kopiuje drugi wyciąg i nie niesie własnego barwnika.
- Absorpcje błękitu pruskiego i tartrazyny umieszczono w podręcznikowych maksimach, a zasadowy barwnik czerwony jest nazwanym barwnikiem zastępczym, dobranym dla neutralnej szarości. Podbarwienie tartrazyną to jednolita gęstość o założonej sile; patent podaje jedynie kąpiel o stężeniu około 3 procent.
- Indeks ekspozycji 8, zrównoważenie do światła dziennego i pojedyncza, kontrastowa krzywa tonalna są założeniami.
- Różnice między kopiami, barwne obwódki pierwszej wersji kamery i ortochromatyczny drugi negatyw nie są modelowane.
- MTF przejęto zastępczo z Kodak Vision3 50D (5203), a ziarno z Kodak Ektachrome 100D (5294).
- Model przyjmuje założenia dotyczące własnych widm oświetlenia, pomiaru kamery i odbicia widmowego wywnioskowanego z materiału o stałym balansie bieli. Te dane wejściowe nie są pomiarami filmu.
- Forsowanie i niedowołanie nie mają dla tego filmu opublikowanych krzywych i używają modelu ogólnego.
- Odpowiedź charakterystyczna poza opublikowanym zakresem naświetlenia jest ekstrapolacją, a nie zmierzonymi danymi filmu.
- Modelowane światło rozproszone projekcji podnosi czerń na ekranie. Jego siła jest założeniem, bo dostępne źródła jej nie mierzą, więc nie określa zmierzonego kontrastu projekcji.
Efekt Schwarzschilda: niemodelowany. Czas naświetlania nie wpływa na ten film.
Przewodnik po filmach: założenia i praktyczne wybory
Źródła
- Reconstructed: M. A. Herrero Herrezuelo, El Cinefotocolor: tecnica, filmografia, analisis (PhD thesis, Universidad Carlos III de Madrid, 2016), e-Archivo handle 10016/23354, bitstream 7161a39b-76d8-4ec4-b9dc-40824ae90860 (404 pp, PDF built 2016-02-29); defended 2016-02-10, s. 98
- Process: US Patent 2,597,820, D. Aragones Puig, Process for obtaining colored copies of cinematographic films (filed 1949-01-25, issued 1952-05-20), Google Patents image of US2597820A (OCR text layer); Spanish priority 1948-01-30, s. 1
Wprowadź ten film do swojej korekcji barwnej.
Wszystkie filmy w jednym zakupie, bez abonamentu.
€199 + VAT