AshigrainBarwny negatyw · Retro i nietypowy
DS-5M
ДС-5М
Radziecki kolor dzienny, w którym czerwień zostawała czerwona.
Soviet daylight cine colour where reds stay red. Original vs Ashigrain.
W skrócie
- Wskaźnik ekspozycji
- 40
- Światło dzienne
- Wprowadzenie
- najpóźniej w 1979 r.
- Proces
- Svema/Tasma cold colour-negative development (18-22 °C)
O filmie
DS-5M (ДС-5М) był radzieckim dziennym negatywem barwnym do zdjęć w naturalnym świetle dziennym lub w świetle łukowym, produkowanym zarówno przez zakłady Svema w Szostce, jak i przez zakłady Tasma w Kazaniu.
W ogólnokrajowym konkursie na najlepsze wykorzystanie krajowego negatywu barwnego filmy nakręcone na nim przeważały mniej więcej dwa do jednego nad filmami na żarowych materiałach LN aż do 1983 roku, kiedy oba były używane mniej więcej równie często. W tym samym roku Karakum, 45° in the Shade Christofora Triandafiłowa, nakręcony w całości na Tasma DS-5M, jako pierwszy film zrealizowany wyłącznie na taśmie Tasma zdobył tam nagrodę. Aleksiej Rodionow nakręcił Come and See (1985) Elema Klimowa mniej więcej w połowie na Kodak 5293, a w połowie na DS-5M i LN-8, i uznał radzieckie materiały za bardziej szorstkie i ziarniste, z bardziej nasyconymi barwami i niebieskawą czernią. Materiał Kodak kazał wywoływać forsownie, by zbliżyć go do nich, choć w niektórych scenach DS-5M po prostu brakowało czułości. Przy Torpedo Bombers (1983) Władimir Iljin forsował jego wywoływanie, by naświetlać go przy około 120 jednostkach GOST, i ocenił go jako bardzo dobry, ale niestabilny między partiami. Wilen Kaluta nakręcił na DS-5M w świetle lamp żarowych wszystkie sceny studyjne Two Hussars i mówił, że woli go od materiałów LN, które uważał za bardziej szorstkie. W 1997 roku Leonid Konovalov opisał nakręcony na nim zimą czerwony sztandar, który naprawdę był czerwony, i zauważył, że jego maska wygląda niemal na czysto żółtą, więc jego barwnik cyjanowy jest w praktyce niemaskowany.
Źródła tej historii
- Коновалов Л. Как разобраться в кинопленках (1997), Internet Archive
- Артюшин Л. Ф., Барский И. А., Винокур В. А. Справочник кинооператора (1999), Internet Archive
- Гордийчук И. Б., Пелль В. Г. Справочник кинооператора (1979), Internet Archive
- Егоров В. Об итогах VIII Всесоюзного конкурса на лучшее использование отечественных цветных негативных кинопленок (Техника кино и телевидения, 1983, № 9), Техника кино и телевидения
- Триандафилов Х. В. Съемки в Каракумах (Техника кино и телевидения, 1984, № 5), Техника кино и телевидения
- Ильин В. В. Операторская работа в фильме «Торпедоносцы» (Техника кино и телевидения, 1984, № 1), Техника кино и телевидения
- Творчество оператора — от драматургии до техники (Техника кино и телевидения, 1985, № 12), Техника кино и телевидения
- Ермакова Е. Фильм — творчество коллективное (Техника кино и телевидения, 1986, № 1), Техника кино и телевидения
- Ермакова Е. Ю. Практическая магия кинематографа. Часть II (2024), Московский государственный психолого-педагогический университет
Charakter obrazu
DS-5M to radziecki dzienny negatyw barwny do zdjęć w naturalnym świetle dziennym lub w świetle łukowym. Operatorzy uważali go za bardziej szorstki i ziarnisty niż Kodak, z nasyconymi barwami i niebieskawą czernią, a Leonid Konovalov stwierdził, że jego czerwienie pozostawały czerwone, zamiast przechodzić w pomarańcz jak w żarowych filmach LN. Domyślnie jest kopiowany na Svema TsP-8R.
Reds that stay red on a Soviet negative.
Daylight colour printed on Svema TsP-8R.
Najlepsze zastosowania
- Dzienne plenery w klimacie epoki radzieckiej
- Czerwone obiekty w świetle dziennym
- Ziarnisty, nasycony kolor filmu wojennego
Na tle innych filmów
Nauka i źródła
Radziecki barwny negatyw kinowy do światła dziennego. Jego krzywe zrekonstruowano z radzieckich specyfikacji i podręczników (Konovalov 1997 i inne), a nie zdigitalizowano z karty katalogowej. Jego barwnik cyjan to barwnik LN-9, który literatura podaje jako ten sam.
Krzywe odpowiedzi i podstawy modelu
Porównaj dane producenta i model Ashigrain na tych samych osiach. Wykres pokazuje kalibrację do krzywych źródłowych; porównanie z obrazem zarejestrowanym na filmie to osobna kwestia.
Odpowiedź charakterystyczna
Ziarnistość RMS
Zmienność gęstości (σD). Tam, gdzie karta katalogowa podaje jedną wartość ziarna, odpowiedź poza tym punktem jest przybliżeniem.
| Kanał | Gęstość | σD według karty katalogowej | σD modelu |
|---|---|---|---|
| R | 0.3 | 0.004717 | 0.004907 |
| G | 0.3 | 0.005025 | 0.005238 |
| B | 0.3 | 0.009795 | 0.010167 |
| R | 0.6 | 0.004637 | 0.004823 |
| G | 0.6 | 0.004335 | 0.004519 |
| B | 0.6 | 0.009201 | 0.009551 |
| R | 1 | 0.003951 | 0.00411 |
| G | 1 | 0.004838 | 0.005043 |
| B | 1 | 0.00837 | 0.008688 |
| B | 1.5 | 0.004623 | 0.004798 |
Ograniczenia modelu
Te obrazy pokazują działanie modelu filmu. Odpowiedź widmowa, oświetlenie i warunki oglądania zawierają przybliżenia, a halacja, poświata, rozmiar ziarna, niestabilność i migotanie nie są w pełni zmierzone dla każdego filmu. Rzeczywiste ujęcie zależy też od wywołania i ustawień kopiowania.
- ДС-5М nie ma karty katalogowej z krzywymi. Jego krzywe charakterystyczne, czułości spektralne oraz barwniki magenta i żółty zrekonstruowano z radzieckich specyfikacji i podręczników (Konovalov 1997; Гордийчук & Пелль 1979; Иофис 1980; Артюшин 1999), a nie zdigitalizowano z karty katalogowej.
- Jego barwnik cyjan to cyjan ЛН-9 zdigitalizowany z Konovalov 1997, który podaje ten sam barwnik dla obu filmów. Gęstości zadymienia i maski przejęto zastępczo z ЛН-8.
- Dla ДС-5М nie opublikowano MTF, tylko minimalną zdolność rozdzielczą 58 linii/mm. Jego MTF przejęto zastępczo z Kodak Vision3 50D (5203).
- Dla ДС-5М nie opublikowano ziarnistości. Ziarno zastępczo przejęto z Kodak Vision3 50D (5203), więc pokazane wartości ziarnistości należą do tamtego filmu.
- Źródła podają różne światło odniesienia, 5500 K lub 6500 K; użyto 5500 K.
- Ponieważ jego czułości są zrekonstruowane, korekcja świateł kopiarki dla tego filmu może różnić się od pełnego obliczenia spektralnego o maksymalnie 0.64 punktu kopiarki, a barwa przy własnych źródłach światła odwzorowuje ścieżkę spektralną mniej dokładnie niż w większości filmów.
- Własne widma oświetlenia, pomiar światła kamery i odbicie spektralne wywnioskowane z materiału ze stałym balansem bieli są założeniami modelu, a nie pomiarami tego filmu.
- Korekcja świateł kopii barwnej i balans skanu przy dowolnym oświetleniu są modelowane. Balans barw skanera nie ma standardowej jednostki fizycznej.
- Transmisja spektralna filtra konwersyjnego zalecanego przez źródło (80A dla filmów dziennych w świetle żarowym, 85 dla filmów żarowych w świetle dziennym) jest modelowana; źródło jej nie podaje.
- Ilości poszczególnych barwników, oddziaływania między warstwami i zachowanie przy forsowaniu lub niedowołaniu są przybliżane tam, gdzie karta katalogowa nie podaje kalibracji. Wielkość ziarna jest założona; opublikowana ziarnistość RMS nie określa wielkości chmur barwnika.
- Odpowiedź charakterystyczna poza opublikowanym zakresem naświetlenia jest ekstrapolacją, a nie zmierzonymi danymi filmu.
- Siła, promień i wagi warstw halacji nie są podane liczbowo w karcie katalogowej. Efekt usunięcia ochrony przeciwodblaskowej i odpowiedź bloomu również są przybliżeniami.
- Widma lampy i filtrów kopiarki oraz docelowa szarość Status A użyte w tym podglądzie są przybliżone; źródło nie publikuje potrzebnych danych spektralnych ani laboratoryjnych celów.
Przewodnik po filmach: założenia i praktyczne wybory
Źródła
- Exposure index: Артюшин Л. Ф., Барский И. А., Винокур В. А. Справочник кинооператора (1999), 1999 edition, s. 114
- Process: Артюшин Л. Ф., Барский И. А., Винокур В. А. Справочник кинооператора (1999), 1999 edition, s. 117
- Reconstructed: Гордийчук И. Б., Пелль В. Г. Справочник кинооператора (1979), 1979 edition, s. 188
Wprowadź ten film do swojej korekcji barwnej.
Wszystkie filmy w jednym zakupie, bez abonamentu.
€99 + VAT