AshigrainBarwny negatyw · Retro i nietypowy
Svema LN-9
Свема ЛН-9
Późnoradziecki negatyw żarowy: pomarańczowe czerwienie, zielone cienie.
A Soviet tungsten negative, reconstructed from Soviet specifications, on its own Soviet print: reds come out slightly magenta and desaturated. Original vs Ashigrain.
W skrócie
- Wskaźnik ekspozycji
- 95
- Światło żarowe
- Wprowadzenie
- ok. 1988
- Proces
- Svema/Tasma cold colour-negative development (18-22 °C)
O filmie
Svema LN-9 (Свема ЛН-9) była spóźnioną próbą radzieckiego przemysłu, by dogonić importowany negatyw: gdy pod koniec lat 80. trafiła do studiów w miejsce LN-8, jej warstwy barwne nanoszono jako półwarstwy, co było techniką nową dla radzieckiego przemysłu.
Jej twórcy z instytutu Gosniikhimfotoproekt przyznawali, że pod wieloma względami wciąż ustępuje Kodak 5247, i przeszli do prac nad negatywem z hydrofobowymi sprzęgaczami. Produkowało ją zrzeszenie produkcyjne Svema w Szostce, jednej z dwóch fabryk, w których w 1931 roku ruszyła radziecka produkcja taśmy kinowej. Już w 1984 roku czasopismo branżowe Tekhnika kino i televideniya wyczekiwało jej, pisząc, że filmy zrealizowane w całości na krajowej taśmie 16 mm staną się możliwe dopiero po wejściu LN-9. W estońskim filmie telewizyjnym Peetera Simma Танец вокруг парового котла (1988) operator Ago Ruus nakręcił na LN-9 skąpaną w złotym świetle nowelę o zabawie tanecznej w stodole. W VGIK Leonid Konovalov przetestował 20 rolek dostarczonych w ciągu dwóch lat i tylko pięć z nich okazało się dobrze zrównoważonych do 3200 K. Zielone cienie, które studenci przypisywali rtęciowym lampom studia, wyśledził w rolce z mało czułą warstwą zieleni, bo zieleń było widać także między klatkami, gdzie nie dociera światło. Stwierdził też, że LN-9 oddaje czerwienie jako pomarańczowoczerwone, a jej barwnik cyjanowy wygląda na turkusowy.
Źródła tej historii
- Коновалов Л. Как разобраться в кинопленках (1997), Internet Archive
- Артюшин Л. Ф., Барский И. А., Винокур В. А. Справочник кинооператора (1999), Internet Archive
- Гордийчук И. Б., Пелль В. Г. Справочник кинооператора (1979), Internet Archive
- Иофис Е. А. Кинофотопроцессы и материалы (1980), Internet Archive
- Большая советская энциклопедия: Кинопромышленность, booksite.ru
- Сухотин А. М., Руденко С. В., Микаэлян Р. Г. Цветная негативная кинопленка ЦН-100 (Техника кино и телевидения, 1990, № 7), Техника кино и телевидения
- Применение кинопленки 16-мм формата в кинопроизводстве (Техника кино и телевидения, 1984, № 2), Техника кино и телевидения
- Ивашова Н. В. Кинооператоры Эстонии: фильмы последних лет (Техника кино и телевидения, 1989, № 1), Техника кино и телевидения
Charakter obrazu
Svema LN-9 to późnoradziecki barwny negatyw do światła żarowego, który trafił do studiów pod koniec lat 80. Leonid Konovalov ustalił, że oddaje on czerwienie jako pomarańczowoczerwone, a cyjan jako turkusowy, zaś zielone cienie na kopiach wyśledził w rolce z mało czułą warstwą zieleni. Domyślnie jest kopiowany na Svema TsP-8R.
The same negative printed on Kodak 2383: the orange reds the literature describes. Label the print film.
A period interior under tungsten, on LN-9 and its TsP-8R print.
Najlepsze zastosowania
- Późnoradzieckie wnętrza w świetle żarowym
- Sceny z epoki z czerwonymi rekwizytami
- Pochmurne plenery w mieście i na wsi
Na tle innych filmów
Nauka i źródła
Radziecki barwny negatyw kinowy zrównoważony do światła żarowego. Jego krzywe są zrekonstruowane na podstawie radzieckich specyfikacji i podręczników (Konovalov 1997 i inne), a nie zdigitalizowane z karty katalogowej, a kilka wartości przejęto z jego poprzednika, LN-8. Na domyślnej kopii TsP-8R czerwienie wychodzą w modelu lekko magentowe i mniej nasycone; pomarańczowe czerwienie opisane w literaturze pojawiają się na Kodak 2383.
Poniższa informacja o znakach towarowych jest dostępna w języku angielskim.
Svema is named only to identify the film; its trademarks belong to their respective owners, whose identity is unknown.
Krzywe odpowiedzi i podstawy modelu
Porównaj dane producenta i model Ashigrain na tych samych osiach. Wykres pokazuje kalibrację do krzywych źródłowych; porównanie z obrazem zarejestrowanym na filmie to osobna kwestia.
Odpowiedź charakterystyczna
Ziarnistość RMS
Zmienność gęstości (σD). Tam, gdzie karta katalogowa podaje jedną wartość ziarna, odpowiedź poza tym punktem jest przybliżeniem.
| Kanał | Gęstość | σD według karty katalogowej | σD modelu |
|---|---|---|---|
| R | 0.3 | 0.007525 | 0.007828 |
| G | 0.3 | 0.008015 | 0.008355 |
| B | 0.3 | 0.017872 | 0.018531 |
| R | 0.6 | 0.00576 | 0.005992 |
| G | 0.6 | 0.006494 | 0.006769 |
| B | 0.6 | 0.014566 | 0.015104 |
| R | 1 | 0.005267 | 0.005479 |
| G | 1 | 0.006671 | 0.006954 |
| B | 1 | 0.015842 | 0.016427 |
| R | 1.5 | 0.004584 | 0.004768 |
| G | 1.5 | 0.004904 | 0.005112 |
| B | 1.5 | 0.013659 | 0.014163 |
Ograniczenia modelu
Te obrazy pokazują działanie modelu filmu. Odpowiedź widmowa, oświetlenie i warunki oglądania zawierają przybliżenia, a halacja, poświata, rozmiar ziarna, niestabilność i migotanie nie są w pełni zmierzone dla każdego filmu. Rzeczywiste ujęcie zależy też od wywołania i ustawień kopiowania.
- Dla Свема ЛН-9 nie istnieje karta katalogowa z krzywymi. Jego krzywe charakterystyczne, czułości spektralne, barwniki magentowy i żółty oraz MTF są zrekonstruowane na podstawie radzieckich specyfikacji i podręczników (Konovalov 1997; Гордийчук & Пелль 1979; Иофис 1980; Артюшин 1999), a nie zdigitalizowane z karty katalogowej. Zdigitalizowany jest tylko barwnik cyjanowy, z rysunku w Konovalov 1997.
- Tam, gdzie nie opublikowano wartości dla ЛН-9, zastępczo używane są wartości jego poprzednika, ЛН-8: gęstości zadymienia i maski, tolerancja naświetlenia oraz wartości MTF.
- Zrekonstruowana tonalność nie ma oszacowania błędu digitalizacji, ponieważ nie istnieje opublikowana krzywa, z którą można by ją porównać.
- Żadne źródło nie podaje ziarnistości ЛН-9 w użytecznych jednostkach. Ziarno jest przejęte zastępczo z filmu Kodak Vision3 200T (5213), więc pokazane wartości ziarnistości należą do tamtego filmu i nie są pomiarami ЛН-9.
- Wartości MTF istnieją tylko dla warstw zielonej i czerwonej, przy jednej częstotliwości; warstwa niebieska używa wartości warstwy zielonej.
- Na domyślnej kopii ЦП-8Р model renderuje czerwienie lekko przesunięte w stronę magenty i mniej nasycone. Pomarańczowe czerwienie, które literatura opisuje dla ЛН-9, pojawiają się, gdy film zostanie zamiast tego skopiowany na Kodak 2383.
- Ponieważ czułości tego filmu są zrekonstruowane, balans świateł kopiowania może różnić się od pełnego obliczenia spektralnego o maksymalnie 0.44 punktu kopiowania, a przy własnych światłach sceny nieco bardziej.
- Nie udokumentowano warstwy przeciwodblaskowej; przyjęto warstwę rem-jet. Siła i promień halacji, wagi warstw i efekt Bloom nie są zmierzone.
- Model przyjmuje założenia dotyczące własnych widm oświetlenia, pomiaru kamery i odbicia widmowego wywnioskowanego z materiału o stałym balansie bieli. Te dane wejściowe nie są pomiarami filmu.
- Model oblicza balans kopiowania barwnego i skanu przy dowolnym oświetleniu. Balans koloru skanera nie ma standardowej jednostki fizycznej.
- Podanym światłem odniesienia jest źródło wolframowe 3200 K. Jego widmo i transmisja filtra konwersyjnego są przybliżone, ponieważ źródło nie podaje widma.
- Transmisja spektralna filtra konwersyjnego zalecanego przez źródło (80A dla filmów do światła dziennego w świetle żarowym, 85 dla filmów do światła żarowego w świetle dziennym) jest modelowana, a nie podana przez źródło.
- Gdy brakuje danych kalibracyjnych, model przybliża ilości barwników, oddziaływania warstw oraz forsowanie i skracanie wywoływania. Rozmiar ziarna jest założeniem: opublikowana ziarnistość RMS nie określa rozmiaru chmur barwnika.
- Odpowiedź charakterystyczna poza opublikowanym zakresem naświetlenia jest ekstrapolacją, a nie zmierzonymi danymi filmu.
- Ten podgląd przybliża widma lampy kopiarki i filtrów oraz docelową szarość Status A. Źródło nie podaje danych widmowych ani laboratoryjnej wartości docelowej potrzebnych do kalibracji.
Przewodnik po filmach: założenia i praktyczne wybory
Źródła
- Exposure index: Артюшин Л. Ф., Барский И. А., Винокур В. А. Справочник кинооператора (1999), 1999 edition, s. 114
- Process: Артюшин Л. Ф., Барский И. А., Винокур В. А. Справочник кинооператора (1999), 1999 edition, s. 117
- Diffuse RMS granularity: Гордийчук И. Б., Пелль В. Г. Справочник кинооператора (1979), 1979 edition, s. 188
- Reconstructed: Коновалов Л. Как разобраться в кинопленках (1997), 1997 edition, s. 15
Wprowadź ten film do swojej korekcji barwnej.
Wszystkie filmy w jednym zakupie, bez abonamentu.
€99 + VAT